چند جمله از دکتر حجت:
اول ... «دانشجوی معماری اول باید بفهمد که معماری یعنی چه؟ معماری ظرف زندگی انسان است. اولین چیزی که باید بفهمیم این است که زندگی انسان ایرانی متشکل از چه اجزایی است. یک انسان ایرانی چگونه زندگی میکند و برای زندگیاش به چه نوع ظرفی احتیاج دارد. هر کس لباسی را میپوشد که متناسب با اندام و شخصیتش است. معماری هم لباس دوم انسان است یعنی این که معماری هم باید انسان را از بلایای طبیعی مصون نگه دارد و هم متناسب با شخصیت و اقتصادش باشد.»
دوم... «دانشجوی معماری باید متوجه باشد که دغدغه خاطر او و مسئولیت بسیار خطیرش، دادن شکل زندگی به مردم است؛ چه در مقیاس خانه و مدرسه و چه در مقیاس شهر. در هر دو مقیاس، چه در شهرسازی و چه در معماری، معمار مسئول است. یعنی شکل زندگی شما را از بدو تولد تا زمان مرگ، در خواب و بیداری، در تمام لحظات، معمار تعیین میکند. پس دانشجوی معماری از روز اول دانشکده، باید بفهمد که با چه کسانی طرف است. این آدمی که میخواهد برایش زندگی درست کند، چه کسی است. و در این محیط قرار است چه طور زندگیای اتفاق بیفتد. اما میبینید که خیلیها اول فکر میکنند در این فضا چه شکلی از ساختمان را دوست دارند طراحی کنند.»
سوم... همواره گفتهام مراجعه به معماری قدیم ما حکم حلالمسائل را دارد. دانشجوی ریاضیات حلالمسائل دارد. میداند در امتحان همان سئوالها مطرح نمیشود، ولی آنها را حل میکند. وقتی به معماری گذشته مراجعه میکنیم، به یک حلالمسایل نگاه میکنیم. میبینیم وقتی میخواستند فلان احساس را به وجود بیاورد، این کار را کردهاند.
