زان  یار  دلنوازم   شکریست  با  شکایت         گر نکته دان عشقی بشنو تو این حکایت

بی مزد بود و منت  هر خدمتی که کردم         یا رب  مباد  کس  را   مخدوم  بی عنایت

رندان  تشنه  لب  را  آبی  نمی‌دهد کس        گویی  ولی  شناسان  رفتند از این ولایت

هر چند  بردی  آبم  روی  از   درت  نتابم         جور  از  حبیب  خوشتر  کز مدعی رعایت

حافظ